De kikkerbillenbijter
Asha ten Broeke
Asha ten Broeke (1983) is schrijver en columnist voor de Volkskrant. In haar werk staan thema’s als ongelijkheid en de zoektocht naar een betere wereld vaak centraal, maar ze schrijft ook graag over de aarde, het klimaat en de natuur. In haar vrije tijd wandelt ze in het bos of langs het water, breit ze truien en rommelt ze in haar tuin. Daar heeft ze trouwens ook een kikkerpoeltje, dus ze hoopt binnenkort de kikkerbillenbijter van dichtbij te kunnen bewonderen.
De kikkerbillenbijter
De kikkerbillenbijter is een steekmug, maar wij hebben er niets van te vrezen. Ze steekt ons niet. Bijzonder aan deze mug is dat zij beter kan horen dan ruiken. Ik zeg zij, want mannelijke muggen bijten nooit. Het zijn de vrouwen die door sommigen als problematisch ervaren worden, want zij hebben bloed nodig om hun eieren te laten rijpen. Die eieren leggen ze daarna in het water, waar algen groeien die de larven eten als ze uitkomen.
De meeste muggen vinden een bloedmaaltijd door het CO2 te detecteren dat door warmbloedige wezens wordt geproduceerd. Maar de kikkerbillenbijter wordt meer aangetrokken door het gekwaak van kikkers. Wetenschappers hebben dat getest door opgenomen kwaakjes te laten horen, waar de muggen op afkwamen. Andersom wordt deze mug zelden gelokt door CO2-vallen, die gebruikt worden om te onderzoeken welke steekmuggen ergens voorkomen. Hierdoor wordt de kikkerbillenbijter erg weinig gezien, terwijl ze eigenlijk overal wel aanwezig is. Tenzij ze net is opgegeten door haar donor.