De schaamluis
René Oskam
’Als kleine jongen liep René Oskam (1987) met moddervlekken op zijn kleding en met een schepnetje langs slootkanten om te zoeken naar kikkers, libellen en andere dieren die in het water of langs de waterkant leefden. Inmiddels heeft de dichter zijn schepnet ingeruild voor de pen en zijn moddervlekken inktvlekken geworden. Waar hij vroeger met verwondering naar de kleine wereld in en rondom de sloot keek, observeert hij nu de grote wereld om zich heen en vangt deze niet met zijn schepnet, maar in gedichten.
Inmiddels schreef hij 5 gedichtenbundels, stond hij op talloze podia en gaat hij het land door om op middelbare scholen aan pubers te laten zien dat poëzie niet saai hoeft te zijn.
De schuchtere schaamluis
De schaamluis, oftewel het platje, komt alleen en uitsluitend op mensen voor. Wij zijn de natuurlijke habitat van deze soort. En dan vooral onze schaamstreek, hoewel hij soms ook wel andere ruw behaarde lichaamsdelen bezoekt, zoals de anale regio, oksels, en wenkbrauwen. Bij sommige harige mannen voldoet bijna het gehele lichaam als verspreidingsgebied. Hoofdhaar houdt-ie niet van, want zijn klauwtjes zijn aangepast aan de dikkere, meer afgeplatte schaamharen. Daar houdt-ie zich aan vast terwijl hij met zijn priksnuit bloed zuigt en daar plakt zij de eitjes aan.
De laatste jaren gaat het slecht met de schaamluis. Door betere hygiëne maar vooral ook door het scheren van geslachtsdelen vindt op grote schaal habitatvernietiging plaats. En er zijn nog andere bedreigingen, want wij zijn het enige leefgebied van deze insectensoort. Zelfs op mensapen is-ie niet te vinden (die hebben hun eigen schaamluizensoort). Dus de wereld leefbaar houden is niet alleen eigenbelang: het is ook biotoopbescherming voor Pthirus pubis.