De waterschorpioen
Pieter Derks
Cabaretier en columnist Pieter Derks maakt sinds 2006 cabaretvoorstellingen, waarvan de laatste (Voor wat het waard is) in 2019 werd genomineerd voor een Poelifinario, de prijs voor het beste cabaretprogramma van het seizoen.
Hij ging naar de Koningstheaterakademie in Den Bosch omdat hij zeker wist dat hij cabaretier wilde worden. In 2005 won hij de publieksprijs op het Amsterdams Kleinkunst Festival en ging hij zijn eerste avondvullende voorstelling maken (Dat zal je nog verbazen). Sindsdien komt hij zo’n beetje elke twee jaar met een nieuwe voorstelling.
De waterschorpioen
De waterschorpioen doet denken aan een schorpioen met zijn grijparmen en vaak omhooggerichte “staart”, maar het is natuurlijk geen schorpioen. Het is een wants. Zijn staart is evenmin een staart. Die lijkt ook wel een beetje op een angel, maar dat klopt ook al niet. Het is in feite een soort snorkel, waarmee hij ademhaalt terwijl hij langs oevers net onder het wateroppervlak zit. Heel onschuldig dus. Het venijn zit bij dit insect aan de voorzijde. Hij heeft stekende en zuigende monddelen, waarmee hij kleine prooidieren kan eten, zoals visjes, maar ook veel muggenlarven. De waterschorpioen vertrouwt op zijn camouflage om zichzelf te beschermen, want hij lijkt een beetje op een blad dat in het water drijft. Hij beweegt ook nauwelijks. Als je hem toch vindt en vastpakt, kan hij zichzelf verdedigen door die prikkende monddelen in je vinger te steken.